alıntı:

---

ve goran içeri girdi.
başında terbiye edilmediği için kötü kokan pamuklu kumaş pisliği yayan kalpaklardan vardı.
mutfak tezgahının yanındaki sehpaya dayandı.
sehpanın ağaç tutkalıyla yapıştırılmış ayağı kırıldı ve adam yere yuvarlandı.
arkadaşı o'nu yerden kaldırdı.

sana opostrof koymayı öngörüyorum dedi...

neye dedi

özele dedi

niye dedi

sen bir kişisin dedi

açıkla dedi

kolu yere paralel bir v işareti olmuş dirseği acımıştı dirseğini sehpanın devrik tablasına koydu v konuştu

ben dedi
1.90 boyunda değilim, atletik ve gözlerim yeşil,
başım akıllı, fıttırmalarım deli, hele biri hiç değilim,
ama biriyim dedi

su ister misin dedi

evet dedi

kalem dedi

evet dedi

kağıt dedi

hayır...

sabah olmak üzereydi
dünyanın hisleri günbatımında ya da doğumunda anlamla dolar yani ya

ışık pervazı geçti gözünü aldı goran'ın

bir gözünü kapadı diğerini açtı böylece savunabiliyor gibi hissetti kendini

...

dolaba gidiyorum

oradaki kılınçlardan kestirdiğim birini alacağım

yastığımın altına koyup uyuyacağım

uyanındırana savuracağım

uyandırılmazsam da elimde tutuyor olacak olacağım

dedi...

...

goran bir savaşçıydı kabiliyetleri sıralamakla bitecek gibi değildi

dakikada çektiği şinavların, barfiksten geçtiği sınavların haddihesabı yoktu

dolaba gitti orda kılınç yoktu

geri geldi ve sehpanın bacağını eline alıp kemerine geçirdi

rodabüst atmacası işlemesinden sehpa ayağının pabucu artık iyice sabah olan sabahın güneşinde parlıyordu

zorladım dedi

çıkıp gitti

kapı
kapıcının sabahın 8indeki hizmetindeki profesyonelliğin rüzgarından ötürü bir ileri bir geri gidip gidip geliyordu

son rüzgar çarptı

kapı kapandı

...

sokak çikita muz ile narenciye şamata arasında bir şey kokuyordu

gitarlarında ters nota basanların zamanı başlamıştı

içi gıcıklanan mahalle sakinleri kalkıp tabaklarına zeytin dizdiler

yanına da çay...

---

telefonu şarja takıp arakadaşı aradım. bugün gelmeyeceğim dedim. neden dedi. canım istemiyor dedim. tamam dedi.

alıntı:

---

Oğlum Mahir! Ana heyran nasilsan? Ne haldasan? Biz seni aramasah sormasah sen bizi ne arisan, ne de sorisan. Sen ne hersiz bir evlatmisan. Bemirad olmiyasan, hahin kizinan gezisen dolasisan, edemisen anan mektup yazasan. Heç Allahtan korhmisan bizi merakta birahisan.

Düneğin arkadaşın Hüsen gelmişti. Ankara'dan getmisem saglik haberin ondan almışam. Seni belediye otobozunda görmiş. Bir kıznan sözlüm diye bahsetmişsen, o kızdan bir de yüzüg tahmışsan barmağan. Niye oglum sen anasız kalmışsan sansahan evlenmaga kalhmışsan? Hüsen'e dedim ki; "Hüsen! Hele biraz kızı anlat!" Dedi ki: "Ne anlatayim diyaza, ay parçasi bemirad, gülende güller açi, agliyanda, incinen mercan saçi. Bele güzel ne görülmiş ne duyulmiş. Hak teâlâ öle yaratmış."

Mahir! Niye sen hirif olmissan böyükleren danişmadan evlenmaga kahmişsan. Kardasindan da mi ibret almisan? Getti bir tango kiz getirti. Ne kendisi rehet etti, ne de bizi rehet ettirdi. Kiz da kiz olaydi. Üregim yanmazdi. Ele zaif ele zaifti ki, ayni çirtik Eso'ya benzidi. Çirpi gibi bacagi, Emin aganin ayagi gibi ayagi, çamasir tokaci gibi de elleri vardi. Ne aglidi agliyasan, ne gülide gülesen. Ne konusmagimizi begenidi, ne pişirdigimizi yeyidi. Zikkimin kökünü yiyeydi. Her bişede kusur buludi, her bişeye yeni yeni adlar tahidi. Ben deyidim babakanuç, o deyidi, patlıcan ezmesi. Ben deyidim lebeni, o deyidi, yogurt çorbası. Ben deyidim hilorik aşı, o deyidi ekşili izmir köftesi. Yoh! carut degil farasmiş, küçe degil sokahmiş, hebene degil destiymis, havuca pirçikli demah ayipmiş. Ben bele konusayim diye benden utanimiş. Niye kendi yaptigindan utanmidi?..

Gün evle olidi yatahtan kahidi. Benim elimden çaput, onun elinden roman düsmidi. Gezmeye gidende de en öne o düşidi. Birgün baban dükkandan geldi hanimin kizi yerinden bile teprenmedi. Baban çoh agrina getti. Birahsam, alimallah saçini pirçigini yolacahti.

Ben ne şanssiz bir kariymişam anam! Kaynanalarin zalim zamaninda gelin olmişam. Gelinlerin zalim zamaninda da kaynana olmişam. Kime ne etmişem ki bulmişam.

Mahir! sen sen olasan, akli başinda bir kiz alasan. İster Urfalı olsun, istersen yedi yabancidan olsun. Yeter ki, helal süt emmiş bir kiz olsun. İstiyem ki sonradan peşman olmiyasan. Kari kismi ayakkabi degil ki sihti mi çiharasan atasan. Namusumdur diyecahsan, ömrübillah çekecahsan.

Mahir! Biliyem eyisen, hossan, herşeye çabuh kizisan. Kizinda da Alalo gibi kabarisan. Oglum! Asebi erkegin kahri çoh olur. Kahir çeken kari zor bulunur. Onun için karilarin hamuri sabirnan yogrulmuştur.

Onlar hanimdir, onlar hatundur, onlar sultandir, onlarin mekani Cennet-i âlâ'dir, onlar işihtir, onlar nurdur, onlar yüce Allahın erkeklere bir lütfudur...

---

alıntı:

---

Oğlum Mahir! Ana heyran nasilsan? Ne haldasan? Biz seni aramasah sormasah sen bizi ne arisan, ne de sorisan. Sen ne hersiz bir evlatmisan. Bemirad olmiyasan, hahin kizinan gezisen dolasisan, edemisen anan mektup yazasan. Heç Allahtan korhmisan bizi merakta birahisan.

---

alıntı:

---

Oğlum Mahir,
Anan sana hayran olsun. Nasılsın? Ne haldesin? Ben seni aramasam sormasam sen beni ne ararsın ne de sorarsın. Sen ne hayırsız bir evlatmışsın. Muradına ermiyorsun, hangi kız ile gezip dolaşıyorsun? Hiç aklına gelmiyor, anama bir mektup yazayım diye... Sen hiç allahtan korkmaz mısın? Bizi merakta bırakıyorsun.

---

hem tercüme de olmamış. delikız iftiharla sunar:

Oğlum Mahir!
Annen sana hayran olsun. nasılsın, ne haldesin? biz seni aramasak, sormasak sen bizi ne arıyorsun ne soruyorsun. sen ne hayırsız bir evlatmışsın. muradına ermiyesin. hain, kızla geziyorsun, dolaşıyorsun ama annene bir mektup yazmıyorsun. bizi merakta bırakıyorsun, hiç Allah'tan korkmuyor musun?

sonra bir gün, eve amcam geldi ve mutfak bataryasını tamamen söküp kökten değiştirdi. annem, bu gelişme üzerine "utan,utan" diye yüzüme karşı bir söylem geliştirmişti.

Yaşam Dersleri Forum

© yasamdersleri.com